Wersja twojej przeglądarki jest przestarzała. Zalecamy zaktualizowanie przeglądarki do najnowszej wersji.

ODPOWIEDZIALNOŚĆ PRAWNA RODZICÓW


Drogi Rodzicu!

    Dziecko pozostaje pod władzą rodzicielską, ponieważ nie jest zdolne do samodzielnego prowadzenia swoich spraw, wymaga pomocy i ochrony ze strony osób dorosłych. Do tego zobowiązani są przede wszystkim rodzice, którym nadana jest władza rodzicielska. Ma ona służyć dobru dziecka oraz interesowi społecznemu, a nie dla korzyści rodziców. Władza rodzicielska nakłada obowiązki rodziców względem dziecka i jego majątku.

Na władzę rodzicielską składają się trzy atrybuty:
   piecza nad osobą dziecka;
   przedstawicielstwo;
   zarząd majątkiem dziecka.

    Piecza nad osobą dziecka to roztaczanie stałej opieki i troski o dziecko; zapewnienie dziecku podstaw egzystencji; obowiązek i prawo wychowania dziecka. Istotne jest wychowanie fizyczne i duchowe. Na wychowanie fizyczne składa się dbałość o sprawność dziecka, o jego życie i zdrowie. Wychowanie duchowe to utrwalenie reguł moralności, wykonywanie obowiązków w stosunku do społeczeństwa. Ściśle z pojęciem wychowania dziecka wiąże się kierowanie nim, tzn. dbanie o życie.

    Pojawia się w związku z tym pytanie, czy rodzice mają prawo stosowania środków przymusu np. tzw. karania "niegrzecznego" dziecka? Prawo dozwala zarówno na stosowanie środków przymusu, jak i karcenie dzieci pod jednym warunkiem, że nie może to spowodować uszczerbku na zdrowiu fizycznym i rozwoju dziecka. 

Rodzice, którzy nadużywają władzy rodzicielskiej mogą zostać jej pozbawieni albo ich władza może zostać ograniczona. 


    Przedstawicielami dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską są rodzice. Jeżeli dziecko jest pod władzą rodzicielską obojga rodziców, każde z nich może działać samodzielnie jako przedstawiciel ustawowy dziecka. Dotyczy to zarówno spraw majątkowych dziecka, jak i jego spraw osobistych. Zarząd majątkiem dziecka – każde z rodziców może sprawować zarząd majątkiem dziecka, działając jako jego przedstawiciel. 

    Zarząd majątkiem jest ograniczony w czasie. Ustaje z chwilą ustania władzy rodzicielskiej. Dziecko pozostaje pod władzą rodzicielską od urodzenia aż do osiągnięcia pełnoletności, przy czym pełnoletność jest z chwilą ukończenia 18 lat, bądź z chwilą zawarcia małżeństwa (oczywiście dotyczy to jedynie sytuacji, gdy małżeństwo zawiera osoba niepełnoletnia). Władza rodzicielska matki powstaje z chwilą urodzenia się dziecka. W przypadku ojca jest to skomplikowane. Władza rodzicielska ojca powstaje, jeżeli:
   przemawia za tym domniemanie pochodzenia dziecka z małżeństwa;
   dziecko zostało uznane przez ojca;
   w przypadku sądowego ustalenia ojcostwa.

    Władza rodzicielska może ustać (co do jednego lub obojga rodziców) przed uzyskaniem pełnoletności dziecka w przypadku:
   śmierci lub uznania za zmarłego;
   utraty pełnej zdolności do czynności prawnych;
   pozbawienia lub zawieszenia władzy rodzicielskiej;
   przysposobienia dziecka.

    Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom – co się najczęściej zdarza – każde z nich jest obowiązane do jej wykonywania. Istnieje tu jednak pewne rozróżnienie na sprawy mało istotne i sprawy istotne:
   w sprawach małoistotnych każdy z rodziców może działać bez potrzeby porozumiewania się z drugim rodzicem;
   w sprawach istotnych rodzice powinni rozstrzygać wspólnie.

Może się zdarzyć, porozumienie rodziców w sprawach istotnych napotyka na trudności. Wówczas każde z nich może zwrócić się do sądu o rozstrzygnięcie. 


Do najbardziej istotnych spraw dziecka należy:
   miejsce pobytu;
   sposób leczenia;
   wybór imienia;
   wybór szkoły;
   wyjazd za granicę.

    Należy zapamiętać, że rodzice mają prawo a także obowiązek wychowania dziecka. A fakt, że pojawiło się w życiu rodziców jest wartością najwyższą – reszta w naszym życiu przydarza się po drodze. 

 

Opracowała:
Agnieszka Giecołd
pedagog szkolny

Polityka dotycząca plików cookies

Ten serwis korzysta z plików cookies do przechowywania informacji na twoim komputerze.

Czy akceptujesz?