Wersja twojej przeglądarki jest przestarzała. Zalecamy zaktualizowanie przeglądarki do najnowszej wersji.

SŁÓW KILKA O DORASTANIU

 

    Okres gimnazjalny przypada mniej więcej na tzw. fazę preadolescencji (10-13rok życia) i wczesnej adolescencji (13-17 rok życia). W fazach tych dokonuje się zasadnicza zmiana w wyglądzie dziecka, potrzebach, zainteresowaniach, konfliktach, które przeżywa, wreszcie sposobie widzenia i doświadczania świata. 

Co to oznacza dla młodego człowieka?


  Intensywny wzrost
  Pojawienie się cech dojrzewania płciowego
  Zmianę wyglądu
  Pojawienie się nowych potrzeb
  Obecność silnych, skrajnych emocji
  Wahania nastroju
  Konieczność akceptowania tych zmian

    Adolescent przeżywa wewnętrzny konflikt pomiędzy koniecznością określenia własnej tożsamości, uzyskania niezależności a zależnością i potrzebą opieki. Temu konfliktowi wewnętrznemu towarzyszy konflikt zewnętrzny: buntowanie i przeciwstawianie się dorosłym. Wycofanie i przemieszczenie uczuć miłości i przywiązania z rodziców na obiekty zewnętrzne (rówieśników) jest podstawą tworzenia późniejszych związków emocjonalnych, jest to jednak proces bardzo trudny- pojawia się złość i agresja w relacjach z dorosłymi (rodzice, nauczyciele), okazywanie pogardy i braku szacunku. Zachowania takie są tym silniejsze i bardziej gwałtowne im bardziej dziecko potrzebuje miłości i akceptacji ze strony rodziców. Działa mechanizm tzw. "odwrócenia afektu", czyli wyrażane są przeciwne uczucia do tych, które są przeżywane.


Różnice między dojrzewaniem dziewcząt i chłopców.

Wczesne dojrzewanie wywiera zupełnie odmienne efekty w grupie dziewcząt i w grupie chłopców. 

    Wcześnie dojrzewające dziewczęta stają przed trudnym zadaniem konfrontacji ze zmieniającym się obrazem własnego ciała. Zmiany te wywołują zaciekawienie i komentarze w grupie rówieśniczej. Wczesne dojrzewanie może łączyć się u dziewcząt z nieakceptowaniem siebie i zaniżoną samooceną- mają one więcej problemów emocjonalnych i są narażone na rozwijanie się różnych zaburzeń, w tym zaburzeń odżywiania się. Mniej problemów adaptacyjnych mają dziewczęta, które dojrzewają później. 

    U wcześnie dojrzewających chłopców obserwujemy odmienną sytuację. Dojrzewanie traktują oni jako wyzwanie, SA postrzegani jako bardziej dorośli, silni, wytrzymali, zaczynają przewodzić grupie rówieśniczej. Większym problemem dla chłopców jest późniejsze dojrzewanie, mogą być traktowani przez rówieśników pobłażliwie, jak dzieci, mogą osiągać gorsze wyniki w sporcie, stają się więc mniej atrakcyjnymi członkami grupy, mogą być izolowani lub wchodzić w rolę tzw. "kozłów ofiarnych" 

    Trudny okres dla młodzieży to też trudny czas dla rodziców i wychowawców. Zmiana w dziecku pociąga konieczność zmian w rodzinie, a zatem w samych rodzicach. Trzeba dostosować się do nowej sytuacji, ogarnąć konflikty i rozumieć, że dziecko mimo demonstrowanej niechęci do autorytetów bardzo potrzebuje obecności rodziców i poczucia więzi. Wraz z rozwojem w dziecku następuje weryfikacja obrazu rodzica- z rodzica idealizowanego zmienia się w oczach dziecka w rodzica realnego. Ważną kwestią jest, czy potrafimy pogodzić się z nowym obrazem siebie. Na to pytanie każdy rodzic musi odpowiedzieć sobie sam. 

 

Opracowała:
Jolanta Grabska

pedagog szkolny

Polityka dotycząca plików cookies

Ten serwis korzysta z plików cookies do przechowywania informacji na twoim komputerze.

Czy akceptujesz?